Ülkemiz bir imparatorluğun mirasıyla kurulduğu için, doğal olarak ta içerisinde çeşitlilikleri barındırmaktadır. Bu nedenle birçok yerde yapılan toplantılarda bu çeşitlilikten bahsedilir. Çünkü din, ırk, mezhep ve birçok konuda çok farklı gruplar yaşamaktadır ülkemizde. Hatta saydığım b ana gruplar içerisinde de birçok farklı kol ve gruplar yer almaktadır.
Bu nedenle ülkemizde en çok kullanılan sözlerden biridir. ‘Farklılıklarımız zenginliğimizdir’. cümlesi. Ve bu farklılıkların çatışma çıkaracağından korktuğumuzdan; okullarda, camilerde ve birçok toplantılarda da, farklılıkların zenginliğimiz olduğuna, ama ortak noktalarımızın daha çok olduğuna vurgu yapılır. Birlik ve beraberlikten söz edilirken Ortak noktalarımızdan bahsedilir. Ortak nokta da buluşmanın farklılıkları görmemenin gerektiğinden.
Aslında iyi niyetle söylenen bu cümle, bence sorunun çıkmasına da neden olan cümledir. Çünkü Ortak paydalarda istesek te istemesek te buluşuruz ve sorun olmaz. Fakat sorun olan şey farklılıklarımızdır. Farklılıklarımızın konuşulması ve kabul edilmesi gereğidir. Burada dikkat etmemiz gereken nokta farklılıklarımıza saygı duymanın onu, doğru kabul ettiğimiz anlamına gelmediğidir. Tüm meselede zaten buradan çıkıyor. İnsanlar saygı duymakla, kabul etmek arasında ki farkı karıştırdığı için, ben fikirlerime ve düşüncelerime ters olan bir şeyi kabul edemem diyor. Saygı duymanın kabul etmek olmadığını anlamıyor.
Bu nedenle tüm gücüyle itiraz edip, o düşünceyi savunanları engellemeye çalışıyor. Bu tezi savunanlarında haksızlığını yanlışını gösterme çabasına giriyor.
Durum böyle olunca da biz, bize benzeyen farklıları benimsiyor ve kabulleniyoruz. Benzemeyen ve çakışanları rakip ve öteki kabul ediyoruz. Tüm fikirlerini de reddediyoruz.
Eğer Allah çeşitli olmamızı istemeseydi, zaten bizi bu kadar çeşitli ve renkli yaratmazdı. Demek ki bu çeşitlilik ve renklilik yaratılış gereğidir. Yaratılışımıza ve fıtratımıza uygun olan çok seslilik ve renkliliktir.
Biz farklılıklarımıza itiraz ederek, onu reddederek aslında fıtratımıza aykırı davranıyoruz. İnsanın fıtratında olmasa, bu kadar çeşitli ve renkli olabilir miydi, tek ana ve babadan olan bu insanlık.
Zaten farklılıklarımıza karşı çıkmak, aramızdaki kin ve nefreti arttırır. Nifak tohumlarının serpilmesine ve yeşermesine sebep olur. Farklılıklarımıza saygı duymamız, aramızdaki buzların erimesine, bizlerin birbirini daha iyi tanımasına ve anlamasına neden olur. Bu da beraberinde huzur ve mutluluğu getirir.
Dindar, Milliyetçi, Kemalist, Alevi, Sünni, Sağcı, Solcu, Ateist ne kadar grup varsa hepsi birbirinin farklılıklarını görmeli ve bilmelidir. Ortak noktalarda birleşmek yerine, farklılıklarımızı bilip ona saygı duymalıyız. Unutmayalım; bize ters gelen bir düşünceye saygı duymamız, onu kabul ettiğimiz anlamına gelmez.
