1889 yılında 40 yataklı bir hastane açmak için izin isteyen Alman misyonerlere, Maraş Mutasarrıflığı misyonerlik faaliyetlerinden duyulan rahatsızlık nedeniyle izin vermemiştir. Buna rağmen Almanlar, ruhsatsız olarak önce kiralık bir evde iki odalı bir klinik açmış, daha sonra Restabaiye Mahallesi’ndeki yeni bir binaya taşınmışlardır (1904 veya 1912).
Yeni binada kadınlar ve erkekler için ayrı olmak üzere toplam 22 yataklı iki koğuş, bir doğum servisi ve bir ameliyathane bulunuyordu. Hastane daha sonra ruhsat almış ve özellikle Maraş’taki gayrimüslimlere hizmet vermiştir. Yapılan anlaşmalara göre Müslüman hastalara yalnızca %5 oranında bakılmış, ilerleyen dönemlerde hastaneye bir eczane de eklenmiştir.
Başhekimler ve Personel
Hastanenin ilk başhekimi, Alman kökenli bir biyokimya uzmanıydı. Daha sonra cerrah Dr. Müller başhekim olarak göreve gelmiş, trahom ve kadın sağlığı alanında çalışmalarda bulunmuştur. Hastane bünyesinde ebelik ve hastabakıcılık müesseseleri kurulmuş, Ermeni kadınlar ebe ve hastabakıcı olarak yetiştirilmiştir. Çalışanların büyük kısmı Avrupa ve Amerika’dan gelen misyoner kadınlardan oluşuyordu. Hekim kadrosu ise genellikle Ermeni doktorlardan oluşmaktaydı.
Maraş olaylarının ardından Ermenilerin göç etmesiyle birlikte hastanede Türk ve Amerikalı doktorlar hizmet vermeye başlamıştır. Birinci Dünya Savaşı sonrasında Alman misyonunun bölgeden ayrılmasıyla hastane Amerikan misyonuna devredilmiştir.
Tarihi Dönüşüm ve Günümüz
Milli Mücadele’nin ardından Türk yetkililere teslim edilen bina, önce Devlet Hastanesi olarak kullanılmış, daha sonra Halk Partisi binası olarak hizmet vermiştir. 1970’li yıllarda Çocuk Bahçesi’ndeki eski hükümet konağının genişletilmesi çalışmaları sırasında bina yıkılmıştır.
Maraş’ın bu tarihi hastanesi, şehrin sağlık ve sosyal yaşam tarihine ışık tutan önemli bir yapı olarak kayıtlarda yerini almıştır.
