Mahmut Toğuzata'nın Kaleminden Arslanbey Ve Kurtuluş

Mahmut Toğuzata Aslanbey ve Kurtuluş’u yazdı.

31 Ekim 1918 günü Osmanlı'nın idam fermanı olan Mondros Mütarekesi imzalandıktan ve Maraş'taki hocası Şeyh Ali Sezai'nin Arslanbey sana ihtiyacım var demesiyle, daha önce bayrak, Kuran ve silah üzerine, “Ülkemin bana ihtiyacı olduğunda hiç kimseden emir almadan harekete geçeceğim”, yeminine uyarak, Trablusşam ( Lübnan ) sancağındaki serkomiserlik görevinden ayrılan Arslanbey Maraş'a gelmek için hazırlıklara başlar.

Onu bu kararından vazgeçirmek isteyen Arap şeyhleri ziyaret eder. Masaya da yüklüce bir altın bırakırlar. Ancak o, “Doğduğum şehir düşman işgalinde iken buralarda durmam.” diyerek kararından dönmeyeceğini bildirir.

Kızını, kız kardeşini, atını ve bir sandık silahını trene yükler ve yola çıkar.

Eylül ayının başlarıdır. Trende Sivas Kongresine katılmak üzere Ankara'ya hareket eden önemli bir insan topluluğu da vardır. Onların “Arslanbey yanlış yere gidiyorsun bizimle Sivas'a gel”, demelerine rağmen, Arslanbey: “Hayır ben Maraş'ta ineceğim ve Maraş'ı Maraşlılarla kurtaracağım” diyerek, Köprüağzı'nda inip, Kayabaşı mahallesinde bir eve yerleşmiştir.

Evliya efendi ve Muallim Hayrullah aracılığı ile Çuhadar Hacı Mehmet Efendinin hanesinde bir ziyafet verilerek, örgütlenme gerekliliği Maraşlılara anlatılır.

Paşalara, beylere ve Maraş'ın ileri gelenlerine bu gereklilik ayrıca anlatılmış ancak büyük ölçüde muhalefetle karşılaşılmıştır.

Arslanbey her ne kadar Sivas' a gitmeyi reddetse de çok güvendiği esaretten dönen Teğmen Necati Kandemir, İsa Kınıkay ve Ferit Kubati'yi Sivas'a delege olarak göndermeyi ihmal etmemiştir.

Savaş aleyhtarlarının çok güçlü olması Ermenilerin katliama hazır olmaları Arslanbey'i düşündürmekte idi.

30 Ekim 1919 günü Fransızlar Maraş'a geldiler. 31 Ekim 1919 günü Uzunoluk olayı patlak verdi. Sütçü İmam kadınlarımızın peçelerini kaldırmak isteyen üç Fransız üniforması giymiş Ermeni'yi öldürdü.

27 Kasım 1919 günü bayrağımız kaleden indirildi. 28 Kasım 1919 günü bayrağımız tekrar yerine çekildi.

Bu iki olay, Maraşlının namusuna ve istiklaline dokunulacağının belirtileriydi. Müdafay-ı Hukuk Cemiyeti kurularak Arslanbey 1. Reisliğe seçildi. Şehir on semte bölünerek her semte 200 silahlı nefer görevlendirildi. Grup komutanlıkları ve Mahalle komutanlıkları teşkil edildi.

7 Ocak 1920 günü Türkoğlu'nun güneyinde Muallim Hayrullah'ın düşmanı bozguna uğratması ve şehadeti ile sonuçlanan savaştan 12 Şubat 1920 gününe kadar süren savaş boyunca Maraşlı her şeyini feda ederek şehrini kurtarmıştır.

Arslanbey mücadelenin kritik safhalarında Maksutlu köyündeki telgrafhaneden telgraf memuru Celal aracılığıyla savaşmak ve savaşı kabul etmek istediğini bildirse de, Sivas durumun idare edilmesi, savaşa meydan verilmemesi gerektiği konusunda görüş bildirmiştir.

Ancak General Keret'in kentin önemli noktalarını tahkim etmesi ve kavşaklara asker yerleştirmesinin kesin bir savaş ve katliama sebep olacağı bilindiğinden, Sivas'a rağmen 21 Ocak 1920 günü “Arkadaşlar! Harp başlamıştır. Allah'ın inayeti ( lütuf ve iyilik ), Peygamberimizin ruhaniyeti ( ruh kuvveti ), din kardeşlerimizin fedakârlığı ( özverisi ) ile her şey göze alınmıştır. Vatanımız bir ferdimiz kalmayıncaya kadar düşmana teslim olmayacaktır. Gayret (çaba) bizden Tevﬁk (yardım) Allah'tan” diyerek harbi ilan eden Arslanbey Sarıkatipzade Hasan Efendinin evinin altını da karargâh yapmıştır.

Mustafa Kemal, Arslanbey'in savaşı kabul etmek ve savaşmak taleplerini düşmanın Sivas'a geçeceği ve Milli Kurtuluş mücadelesinin tehlikeye gireceği gerekçesi ile reddetmiş gerçekten de Normen kuvvetleri ile General Keret, kuvvetlerinin birleşerek Sivas'a yürümeleri Mustafa Kemal'in endişelerini haklı kılmıştı.

Maraşlı bu harekete engel olarak sadece kendi şehrini kurtarmıyor, milli kurtuluş savaşımızın kaderini değiştiriyordu.

Düşmanın Maraş'tan çekilmesi Mustafa Kemal ve arkadaşlarına derin bir nefes aldırıyor, örgütlenmek için rahat bir ortam yaratıyordu.

Tüm şehitlerimize ve ebediyete intikal etmiş gazilerimize rahmet, minnet ve şükranlarımızı sunarız.