Bir Şehrin Destanı

Bu hikâye bir şehrin hikâyesi

Payesi büyük, kurtuluş gayesi

 

Ta yürekten hissetmek için bilmek;

İşlemek ruhuna hep ilmek ilmek

 

Gelin dalalım o kutlu mekâna

Hamiyet soluyalım kana kana

 

İstiklâl kapısında Ulu Cami:

Hem harimi namusumuza hami

 

Ne hazin işgalde bayrak olayı

Kılınmadı Cuma bundan dolayı

 

Kalede Frenk bayrağı olunca,

Cuma kıldıramazdı Rıdvan Hoca

 

Ne güzel yakışır koç yiğide at

Özde yoksa boş, kahramanlık sıfat

 

Kahraman imam diye salsa da nam,

İmam değil, sütçüydü Sütçü İmam

 

Lakin göğsünde mangal gibi iman

Hele namus için vermedi aman

 

O, ilk kurşun, ilk kıvılcım, ilk ateş

O, bir hamaset ki destanlara eş

 

On iki şubat Maraş'ta mutlu gün

Mutluluk ne kelime, bayram, düğün

 

Fransız'ı defetmek nasıl ki şan

Madalya şehrime en büyük nişan

 

Hani kutsal emanetler vardır ya

Öylesine mukaddes bu madalya

 

Bu şehirde tarih, kültür ve fikir,

Ta beşikte ninnilerle birikir

 

Tarihle bezenmiş maraş iç içe,

Tarih, Maraş ruhunda kanaviçe.

 

Maraş'ın özü katkısız saf undan,

Bundan şair fışkırır hamurundan

 

Ey şiir şehri, şairler diyarı

Ey Necip Fazıl, Karakoç'lar yarı

 

Sende yetişmeyen şairlerde gam

Sensin nice şairlere hep ilham