Mehmet Arifi Bey, 1873-1874 yıllarında Edirne Vilayeti Temyiz Divanı Kalemi’ne girerek Mektupçu Kalemi’nde görev yapmıştır. Edirne’nin Rus işgali sırasında 17 Ocak 1878’de İstanbul’a gelmiş ve burada çeşitli gazetelerde yazarlık yapmıştır. Kısa bir süre sonra Halep’e giderek Halep Mekteb-i Rüşdiyesi’nde öğretmenlik yapmış ve ardından Mektupçu Kalemi’ne atanmıştır. 1879-1880 yıllarında Halep Vilayeti İdare Meclisi Bas Kitabeti’nde görev yapmıştır.
1886-1887 yıllarında Hicaz Vilayeti Mektupçuluğu ve bir süre sonra Cidde Vali-i Kaymakamlığına tayin edilen Arifi Paşa, Halep’te bulunduğu dönemde Fırat gazetesinde yazarlık yapmış ve çeşitli idari görevlerde bulunmuştur. 1888-1889 yıllarında kaymakamlıktan istifa etmiş ve 1890-1891 yıllarında Maden Sancağı Mutasarrıflığına atanmıştır. 1891-1892 yılında Mirimîranî rütbesi verilmiştir.
Daha sonra Şehr-i Zor, Muş, Bayezıt, Maraş, Süleymaniye, Dersim, Genç ve Mardin sancaklarında mutasarrıflık görevlerinde bulunmuş, Mardin Mutasarrıfı iken bir süre Diyarbakır vali vekâletini yürütmüştür. 1907-1908 yıllarında Rumelili Beylerbeyliği, 1908-1909 yılında Trabzon valiliği ve 1909-1910 yılında Konya valiliği görevlerinde bulunmuş, 1911-1912 yılında Konya valiliğinden azledilmiştir.
Arifi Paşa, ağırbaşlı, nazik, dürüst ve zarif bir kişi olarak tanınmış; Arap, Fars ve Türk edebiyatına hâkim, tarih ve ahlaki menkıbelerle sohbetini derinleştiren bir entelektüel olarak bilinir. Türk Dili ve tarihi ile özellikle ilgilenmiş, Arapça, Farsça, Bulgarca, Sırpça ve Rumca dillerine vakıf olmuştur.
Eserleri arasında Muhtasar Edirne Tarihi, Halep ve Hicaz Salnameleri, bazı seyahat kayıtları ve Zulkadir (Dulkadır) Oğulları Tarihi yer almaktadır. Tarih-i Osmani Encümeni aza-larından olan Muhammed Arifi Paşa, 16 Mart 1915 tarihinde vefat etmiştir.
