ÂŞIK MAHZUNÎ(MEHMETŞERİF CIRIK) KİMDİR?

Ancak adını sonradan Şerif Mahzunî olarak değiştirdi. Âşıklık geleneğini küçük yaşlarda öğrendi. İlk derslerini de amcası Âşık Fezalî’den aldı. 12 yaşında bağlama çalmaya başladı. Köyünde  ilkokul  olmadı-ğı  için  Elbistan Alembey  Köyü’nde  bulunan  Lütfü  Efendi Medresesi’ne  giden  Mahzunî, burada Kur’an öğrendi. Köyüne ilkokul yapıldıktan sonra da ilköğrenimini tamamladı. Daha sonra Mersin ve Ankara’da askerî okullarda okudu ve orduda  görev  yaptı.  1961  yılında ordudan ayrıldı. Bundan sonra kendini ozanlığa  adayan şair, Pir Sultan Abdal, Âşık Veysel, Davut  Sularî  gibi  âşıklardan etkilendi.  Henüz  yirmi  yaşındayken “İşte Gidiyorum Çeşmi Siyahım” adlı ilk plağını çıkarttı ve bu plağıyla geniş bir kitlenin beğenisini kazandı, Âşık Veysel  tarafından  da  takdir gördü. Kitleleri coşturan özgün deyişlerini  ezgi  yaratmadaki ustalığı ile çalıp söyleyerek kısa zamanda yurt genelinde tanındı.  1960’tan  sonra  toplumsal konularda eser vermeye başla-yan Mahzunî, toplumda görülen sosyal aksaklıklar üzerine şiirler yazdı. Onun geniş halk kesimi tarafından sevilmesinde yoksul Anadolu insanının sesi olmasının  büyük  payı  vardır. Sosyal  içerikli  türkülerinden dolayı  hemen  her  dönemde hakkında dava açılan Mahzunî 1960’lı yıllardan itibaren özellikle  politik taşlamalarda ekol olmuş  âşıkların  başında  yer aldı. Yaklaşık 3000 kadar şiiri olan Mahzunî, 400’ün üzerinde 45’lik plak, 15 kadar LP,  CD ve 50’den fazla kaset doldurdu.  1985  yılında  Hürriyet  gazetesinin  Altın  Kelebek  ödülünü kazandı.  “Domdom  Kurşunu”, “Amman  Doktor”,  “Çeşmi  Siyahım”, “Gizli Gizli”, “Bilmem Ağlasam  mı”,  “Boşu  Boşuna”, “Dumanlı Dumanlı Oy Bizim Eller” gibi Türküleri başka sanat-çılar tarafından da okunan Âşık Mahzunî,  Türkiye’nin  hemen her yerinde ve Türkiye dışında birçok ülkede konserler verip çeşitli şenliklere katıldı. Çağının bazı ozanlarını etkiledi. 17 Mayıs 2002 yılında vefat etti ve Hacıbektaş’ta toprağa verildi

Kaynak : Kahramanmaraş ansiklopedisi