Mevsimler, kuş yuvaları, sonra siz
Kapı aralığında unutulan bekleyişler
Yorgun şehirlerin üzgün bakışlarında
Söylenmedik sözlerimiz kendimize kaldı
Kurumuş çeşmelerdik güz sonlarında
Bir anneye nasıl hasret kalınır
Bakarken servilerin nemli gölgelerine
Mavi bulutlar geçerdi üstümüzden
Mevsimler, pazen giysili kadınlar ve siz
Bildiğiniz ne varsa
Yarınsız yitip gittiler el üstünde
Beklemeler gecelerde asılı kaldı
Ah, ne seneler küçüldü, ne döndü gidenler
Bir gerçek miydi var olduğumuz
Köprülerde, sokaklarda değişen gölgelerdik
Kaç mermi geçerdi üstümüzden devrimlerde
Sus ey gönlüm, burası açılmayan gurbet kapısı
Bir dosta ulaşamayan mektubum kaldı
