Bin kere söz verdim, bin kere döndüm
Candan geçtim, senden vazgeçemedim
Eriye, eriye, tükendim söndüm
Yine de isminden vazgeçemedim
Dilimi okşarken, dertli bir şarkı
Kalbimi öğütür, sevdanın çarkı
Kalmadı yaşamın ölümden farkı
Bu zalim sürgünden, vazgeçemedim
Sensizlik, zindana, bir penceredir
Kah girerim, kah çıkarım nicedir
Yokluğun varlığa bir işkencedir
Nedendir zulmünden, vazgeçemedim
Canıma kastedip, aşkıma kıyan
Feryadımı, çığlığımı duymayan
Ruhumu hapsedip, cismimi soyan
Altın kafesinden vazgeçemedim
