Güç artı nice kuvvetti
Eşitledim bilgi etti
Yaprak yaprak yıllar gitti
Güller senin Karakoç'um
Solan dallar yeşillendi
Meyvelerde mi dillendi
Bilgi şiirle yıllandı
Diller senin Karakoç'um
Seneler az gelir sana
Adın ün saldı cihana
Dünyayı bıraktın yana
Yollar senin Karakoç'um
Ateşte yanıp yeşerdin
Az ömrü büyük başardın
Yağmurdun yelle koşardın
Seller senin Karakoç'um
Mevsim gördü dağın düzün
Kitaplaştı da her sözün
Dünyada olmadı gözün
İller senin Karakoç'um
“Şiir” dedin er meydanı
Ortaya serdin de canı
Ebede akıttın kanı
Güller senin Karakoç'um
Sevda seni senden aldı
Dilin hep çiçekli daldı
Sohbetler mahşere kaldı
Kullar senin Karakoç'um
Ellerini soktun köze
Nice yıllar geldi dize
Hayırlı ömürler size
Yeller senin Karakoç'um
Duman ettin yarım çağı
Sevdaladın koca dağı
Çiçekler sevda durağı
Ballar senin Karakoç'um
Dosta esti serin rüzgar
Renk renk okudun yazdın yar
Sende mevsimler hep bahar
Allan senin Karakoç'um
Bakışların gönül sular
Sevdaya tuzak uykular
Kalpte toplanır duygular
Dallar senin Karakoç'um
Dört mevsime kanat gerdin
Bilinmez neresi yurdun
Gönüllere otağ kurdun
Yerler senin Karakoç'um.
Dilin çiçek, saftır özün
Dolunay'a güler yüzün
Yokuşun enişin düzün
Kırlar senin Karakoç'um
Hislerin katar yollara
Yanan yürek eş güllere
Dostlar dokursan illere
Tarlar senin Karakoç'um
Dilerim ki düşme derde
Sözün edilir her yerde
Lüğatler haber verirde
Sırlar senin Karakoç'um
Dokunmuş iplik kumaşı
Gül kokar toprağı taşı
Demet demet çiçek başı
Kurlar senin
Karakoç'um
Batmayan güneş seferber
Hislerde umut ve zafer
Dostlarda kaynaşır mahşer
Zorlar senin Karakoç'um.
