1957 yılında Elbistan’ın Sarıçiçek Köyü’nde doğan Âşık Devâî’nin asıl adı Mustafa Çıplak’tır. 1997 yılında mahkeme kararıyla soyadını Buğrahan olarak değiştirmiştir. Babası Cuma, annesi Havva’dır. Fakir bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Devâî, ilkokulu Sivas’ın Gürün ilçesine bağlı Yaylacık Köyü’nde tamamladı.
İlkokulu bitirdikten sonra çalışmaya başlayan Devâî, Elbistan, İzmit, Kadirli, Kayseri, Libya, Kahramanmaraş ve Mersin’de çeşitli işlerde çalıştı. 1973-1974 yıllarında İstanbul’da işçilik yaptıktan sonra Elbistan’ın Alkayolu Köyü’ne taşındı ve 1974 yılında burada evlendi. Aynı yıl kısa süre İzmit Tütüncülük’te çalıştı ve 1975’te Adana’nın Kadirli ilçesine taşındı. Eşini kaybettikten sonra ikinci eşiyle evlendi, bu eş birinci eşinin kardeşiydi. 1977 yılında askerlik görevini Sivas ve Kıbrıs’ta tamamladı. 1979’da Kayseri’ye taşınan Devâî, burada kapıcılık, bahçıvanlık ve geçici işçilik yaptı. 1987 yılının sonunda Libya’ya işçi olarak gitti ve 1990’a kadar burada kaldı. 1991-1992 yıllarında kültür programları çerçevesinde Almanya’da 5 ay bulundu. 1992 yılında Kahramanmaraş’a taşınan Devâî, bu dönemden itibaren tamamen sanat hayatına yoğunlaştı ve yurt çapında konser ve programlara katıldı. Daha sonra Mersin’e yerleşti. 2006 yılından bu yana SSK’den emekli olan Devâî hâlâ âşıklık geleneğiyle geçimini sağlamaktadır.
Çocukluktan itibaren saz çalmaya ve şiir söylemeye başlayan Devâî, belirli bir ustadan eğitim almadı. Tanıdığı veya dinlediği âşıklar aracılığıyla, ayrıca kitaplardan Karacaoğlan, Pir Sultan Abdal, Yunus Emre şiirlerini okuyarak kendini yetiştirdi. Kendi döneminin usta âşıklarından Mahzunî, Reyhanî, Murat Çobanoğlu, Ali Kızıltuğ, Davut Sularî, Daimî, Âşık Veysel ve Neşet Ertaş’ı radyodan dinleyerek sanatını geliştirdi. Daha sonraki dönemlerde Âşık Feymanî, Âşık Hilmi Şahballı, Abdulvahab Kocaman ve Âşık Hacı Karakılçık gibi ustalarla tanıştı ve onların şiirlerini beğenerek çalıştı.
Mahlasını Kayseri Âşıklar Kahvesi’nde katıldığı bir atışmayı kazanması üzerine Prof. Dr. Tuncer Gülensoy tarafından aldı. Şiirlerinde Devâî, Âşık Devâî veya Ozan Devâî mahlaslarını kullanmaktadır.
Devâî’nin şiirlerinde genellikle dörtlük nazım birimi ve koşma nazım şekli tercih edilmiştir. 7’li, 8’li, 10’lu, 11’li ve 15’li hece kalıplarını kullanan şair, çoğunlukla 11’li vezni tercih eder. Şiirlerinde sevgi, aşk, gurbet, din, ahlak, sosyal hiciv, vatan, kahramanlık ve büyük şahsiyetler gibi temalara yer verir.
Âşık Devâî, katıldığı gezi ve programlarla geleneksel âşıklık sanatını ülke çapında yaşatmayı sürdürmektedir. Âşıklar Bayramı başta olmak üzere çeşitli şölen ve yarışmalardan çok sayıda ödül ve plakete sahiptir. Şiirleri mahalli ve ulusal gazete ile dergilerde yayımlanmış, birçok radyo ve TV programına katılmıştır. Yurt içi ve yurt dışında çok sayıda konsere katılmıştır. 1992 yılında yayımladığı “Gönül Pencerem” adlı kitabı ile hakkında iki akademik çalışma yapılmıştır.
