Alâüddevle Bey, söz konusu zaviye ve camiye gelir sağlamak amacıyla aynı köyde bir bağ, bir değirmen ve bir araziyi vakfetmişti. 1563 tarihli Maraş tahrir defterinde ise bu yapının adı “Ali Bey (Şehsuvaroğlu) Zaviyesi” olarak geçiyor.
Defterdeki kayıtlara göre zaviyeye tahsis edilen bağdan 640 akçe, araziden 300 akçe, değirmenden ise 30 akçe gelir elde ediliyordu. Böylece zaviyenin toplam yıllık geliri 970 akçeye ulaşıyordu.
Bu veriler, Dulkadir Beyliği döneminde hem dini hem de sosyal hayatın desteklenmesi için kurulan vakıf sisteminin bölgedeki önemini bir kez daha ortaya koyuyor.
