REMZİ ÇAYIR KİMDİR?

12  Eylül  1980  öncesi  sağsol olayları ile ilgili olarak 13 yıla  yakın  cezaevinde  kaldı. 1991 yılında mahkûmiyeti sona erdi. Cezaevinde iken Anadolu Üniversitesi  İktisat  Bölümünü bitirdi. Orta Doğu Teknik Üniversitesinde  sistem  operatörü olarak çalıştı. Rem Fuar ve Organizasyon adıyla bir şirket kurdu. Pek çok hediyelik eşya ve el sanatları fuarı ile kitap fuarının organizasyonunu üstlendi. 2014 yılında Kahramanmaraş’ta ilk kez kahramanmaraş Büyükşehir Belediyesi ve Rem Fuar  işbirliği  ile  El  Sanatları ve Hediyelik Eşya Fuarını organize etti. Hâlen Rem Fuar ve Organizasyon Yönetim Kurulu Başkanı olarak fuar ve organizasyon faaliyetlerinin yanı sıra Büyük Birlik Partisinde üst düzey  görevli  olarak  politikaya devam etmektedir.  Ankara’da ikamet etmekte olan Remzi Çayır, Hacer Çayır ile evli olup Esmanur adında bir kızı bulunmaktadır. Remzi Çayır edebî faaliyetlerine cezaevinde iken başladı. Hikâye, roman ve hatıra türü kitaplar yazdı. Hikâyeleri;  Türk Edebiyatı,  Bizim  Ocak,  Aylık Dergi, Mavera, Vahdet, Birliğe Çağrı, Gözyaşı ve Dolunay gibi dergilerde yayımlandı. On üç kitap yazdı. Kitapları: Koğuş  Türkiye  Koğuş Dünya(1986), Onlar  Diridirler  (1987), Zerafet’in  Fal  Çiçekleri  (1988), Kelepçemin  Türküsü  (1989), En Büyük Silah Barabellum (1990), Zibilde Papatya Açtı (1990), Geceleri Uyandırın (1991),  Medeniyetinizden İstifa Ediyorum (1995), Donkişotlar Mektebi (1995), Adım Yeşil (2005), Mamak Mapushanesi (2006), Gel Dedin Geldim İşte(2010), Alperenler Davası (2015).Remzi  Çayır,  Kahramanmaraş’ta geçen çocukluk yılları ile ilgili olarak “Gazi Ortaokulunda  şehir  hayatına  başladım. Hayatımda ilk kez bir vişne rengi elbisem oldu. Takım elbisem kirlenmesin,  eskimesin  diye  Kıbrıs Meydanı’nda  çırçır  fabrikasında çalışan abimin azığını çizgili pijama ile götürdüğümü iyi hatırlıyorum.”  şeklinde  ifade  eder. “Kahramanmaraş denince hüzün ve yoksulluk geliyor aklıma. On iki yaşında köyden kopup Maraş’a gelince hüzün harmanlaştı içimde... Ve hep var oldu. Kahramanmaraş uzakta duran bir sevgilidir bana.” cümleleri onun Kahramanmaraş’a dair duygularını anlatır.  Okuma serüvenini ise şöyle anlatır: “On üç yıla yakın bir mapusluk hayatım oldu. Mamak zindanlarından, Çanakkale, Gaziantep özel mapushanelerinin beton yataklarına uzanan bir serüven... Okudum...  Herkesi  okudum. Nefret ettiklerimi de sevdiklerimi de  okudum.  Düşman  olduklarıma önyargısız yaklaştım, onların iddialarını öğrenmeye, onları tanımaya, görmeye çaba sarf ettim. Bilgiye  doğru  ulaşmanın  hayati bir mesele olduğunu okudukça anladım. Anti-İslamcılardan İslamı, anti-milliyetçilerden  milliyetçiliği, anti-marksistlerden marksizmi öğrenmeyi reddettim. Fikrin mili-tanlarından düşünceyi kavramaya çalıştım.” der. Kitaplarında sade ve akıcı bir dil kullanan Remzi Çayır’ın özellikle kısa cümlelerle rahat anlaşılır  bir  dil  kullanmaya gayret  ettiği  anlaşılmaktadır. Çok satılan kitaplarından Onlar Diridirler’de idam edilen ülkücülerin son hâlini anlatır. Yine Adım  Yeşil  romanının  altı  ay boyunca en çok satılan kitaplar arasında yer almasının kendisini mutlu ettiğini belirtir. Gel Dedin Geldim İşte bir yolculuk, hatıra  kitabıdır.  Hac  yolculuğunu, mukaddes yerlerin kendi üzerinde uyandırdığı etkiyi günlük şeklinde anlatır. Remzi Çayır, yazma faaliyetlerinin yanı sıra siyaset ve fuar-organizasyon  çalışmalarına Ankara merkezli olmak üzere devam etmektedir.

Kaynak : Kahramanmaraş ansiklopedisi