ÖKKEŞ BİLAL (FIRILDAK ÖKKEŞ) KİMDİR?

İri yapılı, pala bıyıklı, güzel konuşan, zeki bir kişi olduğu ve bir dönem  hapis  yattığı  söylenir. Hikâye anlatıcılığı dışında pek bir işle meşgul olmadığı, ömürünün son yıllarında geçimini İstanbul’daki  bazı  gazetelerde  Köroğlu  tefrikası  yayımlayarak  sağladığı  da  söylenir. 25.11.1970 tarihinde ölmüştür.Hakkında anlatılan mizahi hikâyelerle  aynı  zamanda  bir fıkra  kahramanı  sayılır.  Ailesinden nenesi Hatem Bacı’nın da  şair  ve  pehlivan  olduğu, ayrıca  kardeşi  Ahmet  Bilal’in de kendisi gibi hikâye anlatıcısı olduğu ve özellikle Osmanlı tarihini hikayeleştirerek anlattığı  bilinmektedir.Bir  kaynakta kendisi Gül Fehmi adlı bir hikâye anlatıcısının çırağı olduğu belirtilmektedir. Kışın şehirdeki kıraathanenin birinde, yazın  Cela  içmesinde  Köroğlu hikâyeleri anlattığı,  anlattığı bir Köroğlu hikâyesinin bir buçuk iki ay sürdüğü dile getirilir. Diğer anlatıcılardan farklı olarak kendisi anlattıklarını yazıya da aktararak fasiküller hâlinde bastırıp satmış ve bazı İstanbul gazetelerinde tefrika etmek suretiyle  yayımlamıştır.  Kendisi Köroğlu hikâyesini 1954 yılında fasiküller hâlinde (haftada bir)  bastırmıştır.  Biz  bunların ilk dördüne ulaşabildik. Ferruh Arsunar’ın 1963 yılında yayımladığı  “Köroğlu”metninin  de Fırıldak Ökkeş anlatması olduğu  ifade  edilmektedir.  Ökkeş Bilal ve sanatı ile ilgili ve aynı zamanda fıkra niteliğinde olan bir olay aşağıda aktarılmıştır:

Parasızlık çektiği günlerin birinde,   Kelbeylerin Kahvesi’nin sekisinde Kaz Ali ile beraber otururken  birbirlerinden  borç  para isterler. İkisinde de metelik olmadığı anlaşılınca, Fırıldak Ökkeş:“Şimdi  Kadıoğlu  gelir.  Ben onu düşümde görmüş gibi anlatırım. Herhalde harçlık verir sen de beni destekle.” der.Fırıldak Ökkeş, şöyle bir rüya düzer: “Kadıoğlu, çimenlik bir yerde... sular akıyor, bülbüller ötüyorken, abdest alır, namaz kılar, Kur’an okur. O sırada bir kırat gelir, kırata biner.” Bu sırada Kaz Ali: “Ata binmek ‘ölüm’ tabir edilir.” deyince Fırıldak Ökkeş: “Ben de ata bindirmeden uyanırım  öyleyse...”  cevabını  verir. (Hâlbuki ata binmek devlet, yatarak binmek ölüm. Bunu bilmezler-miş demek ki...)O sırada, Kadıoğlu gelir. Selam verir. Oturur. Fırıldak Ökkeş: “Hoş geldin Ağa, ben de seni düşümde  gördüydüm,  iyi  geldin...” der. Kaz Ali, sanki haberi yokmuş gibi:“Anlat  hele  Allah’ını  sever-sen.” diyerek konuyu deşer.Fırıldak Ökkeş: “Ağam,  çimenlik  bir  yerdesin...  Şarıl  şarıl  sular  akıyor, bülbüller  ötüyor,  abdestleri  aldın, namazını kıldın, gürül gürül Kur’anları  okudun,  o  sırada  bir kırat geldi...” deyince milletvekilliğine aday olan Kadıoğlu, bakar ki rüya iyi sonuçlanıyor, kesesini çıkarır ve eline iki lira alır.Fırıldak Ökkeş: “O sırada uyandım.” deyince. Kadıoğlu: “Ulan Fırıldak, eğer ata bindirseydin iki lira verecektim ama madem bindirmedin aha sana bir lira.”  der  ve  diğer  lirayı  keseye atar.Bunun üzerine Fırıldak Ökkeş, Kaz Ali’yi göstererek: “Vallahi  ben  ata  bindirelim diye çok ısrar ettim. Şu namussuz bindirtmedi.” der. Kadıoğlu,  rüyanın  uydurma olduğunu anlar. Ama hoşuna gittiğinden ikinci lirayı da verir.

Kaynak : Kahramanmaraş ansiklopedisi