üşüyorsa yüreğinin içi anne
ört yorganı ısınayım
ellerim eldivensiz
ayaklarım buzdan katı
al koynuna süzdür ninnilerini
usulca öp yüreğimin incinen yanaklarını
kollarınla kundakla
uyut sıcağınla yaramı
kabuk bağlasın deniz aşırı hayallerim
donduğumu bilme üşümesin yüreğin annem
ayrılık suyun hasretinde kalmıştı hani
bak dere yatağında batık geminin enkazı
bahçendeki çiçekler kurumuş
kuytu köşede yetim güvercin yavruları
sabrın azizliğinde nazar yıldızları yağardı
şafağı saymadan dürdüğün gecelerde
buz tutar yüreğin, üşüdüğümü bilme annem
miras bıraktın ak sütünü yazgımın deltasına
sevdalarımı sakladım
korkularımı sakladım
koşulsuz sevgine gizemli öykümü bırakırken
zaman rüzgarı yanlışlarıma çığlıktan izler yaptı
hangi şehrin yabancısı olsam
sokak lambaları senin gibi yanar
küflü alaca karanlık
adımlarının gelişi
yok mu ? cam kırığı gibi bir irkinti
yüreğimde öp annem
aniden aklına düştüğümde
zamansız öyküler yaz
kahramanı ben olayım
