Çevresinde "Akıllı Molla Duran Hoca Efendi" olarak tanınan Mehmet Emin Efendi, Maraş'taki çeşitli medreselerde eğitim almıştır. Küçük yaşlarda Kur'an-ı Kerim'i ezberlemiş, Arapça, Farsça ve Fransızca dillerini öğrenmiştir. Nuhzade Ahmet Efendi'den dersler almış ve 1911 yılında ondan bir şahadetname almıştır.
Mehmet Emin Efendi, iki icazetnameye sahiptir. Bunlardan ilkini 1910 yılında âlim babası Yusuf Efendi'den, ikincisini ise 1911 yılında Osman İbn Hacı Hasan Bin Mehmet El Maraşî'den almıştır. Eğitimini daha da geliştirmek için Şam ve İstanbul'a gitmiştir. İstanbul'da askerlik görevini yaparken, Atik Medâris-i İlmiyesi'ne kabul edilmiş ve 1922 yılında askerlikten terhis olmuştur. İstanbul'da vaizlik görevinde bulunmuş ve bu görevi sırasında gösterdiği cesaretle dikkat çekmiştir.
Mehmet Emin Efendi, Efsus (Afşin) Nahiyesi nâib vekilliği, Hartlap Karyesi İptidâî Muallimliği, Önsen Hopuru Mekteb-i İptidâîsi muallim muavinliği, Evkaf-ı Hümâyun tarafından Maraş’ın Deli Alili Mahallesi Camii imam vekilliği ve müezzinliği gibi çeşitli görevlerde bulunmuştur. Cumhuriyet döneminde de vaizlik yapmaya devam etmiş ve 1939 yılında vaizlik izni almıştır. Maraş İmam-Hatip Mektebi'nde dersler vermiş ve hayatının son yıllarında çocuklara ders vererek ve insan yetiştirerek yaşamını sürdürmüştür.
Bölgesinde saygın bir kanaat önderi olan Mehmet Emin Efendi, birçok hafız yetiştirmiştir. Öğrencileri arasında merhum Salih Hoca ve Bekir Sıddık Akben Hoca gibi tanınmış isimler bulunmaktadır. Ömrünün son dönemlerinde görme sorunları yaşamış ve kitaplarının bir kısmı kaybolmuştur.
