İlk ve orta öğrenimini Arıtaş’ta tamamlayan Aliyar, 1978 yılında Antakya Ticaret Lisesi’nde liseye başlamış ancak eğitimini tamamlayamamıştır. Kısa bir süre sonra Arıtaş’a dönerek babasının mesleği olan bakkallık yapmaya başlamış ve 1981-1983 yıllarında askerlik görevini tamamlamıştır.
Aliyar Ali Aslan, 1985 yılında Afşin-Elbistan Termik Santrali’nde işçi olarak çalışmaya başlamış, 1986 yılında evlenmiş ve iki çocuğu Murat ve Ayşe Mehtap dünyaya gelmiştir. Eşi Sultan’ı 2010 yılında kaybeden Aliyar, aynı yıl emekli olmuştur.
Küçük yaşlarda başlayan türkü ve deyiş sevgisi, annesinin dedesinden aktardığı eserler ve babası Cuma Aslan’ın yoğun ilgisiyle gelişmiştir. Mahzuni Şerif, Osman Dağlı, Ali Ekber Çiçek, Şahturna ve Feyzullah Çınar gibi usta sanatçıların plakları, Aliyar’ın müzik yolculuğuna ilham vermiştir. 1962 yılında vefat eden dedesi Kör Hüseyin de yöresinin önemli deyişçilerinden biri olarak Aliyar’ın sanat hayatında etkili olmuştur.
Aliyar Ali Aslan, ustası Mahrumi Baba’nın yanında on yıl çıraklık yaparak âşıklık geleneğinde yetişmiş ve babasının verdiği “Aliyar” mahlasını kullanmaya başlamıştır. Yaşadığı derin bir sevda hikâyesi de onun eserlerinde duygusal bir zenginlik yaratmıştır.
Sanat hayatının ilk dönemlerinde Mahzuni Şerif, Aşık Aladeli, dedesi Kör Hüseyin ve ustası Mahrumi Baba gibi ustaların eserlerini icra eden Aliyar, daha sonrasında kendi eserlerini üretmeye başlamıştır. Sevgi, tabiat ve sosyal konuları işleyen şiir ve deyişleriyle halk arasında tanınmıştır.
Bugün hâlen âşıklık geleneğinin canlı bir temsilcisi olarak sanatını sürdürmekte olan Aliyar Ali Aslan’ın Ali Yaşar (Dost Ali) ve Adem Akçalı adlı iki çırağı da onun geleneğini geleceğe taşımaktadır.
