BAŞKONUŞ YAYLASI NEREDEDİR?

Bu sahalar Başkonuş Dağı’nın batıkuzeybatı yamaçlarında birbiri ardına sıralanmış irili ufaklı orman içi açıklıklardan oluşur. Bunlardan en bilinenleri Yediardıç ve Sersemtarla mevkileridir. Kahramanmaraş-Andırın karayolunun 55. km’si üzerinde bulunan Yediardıç mevkii (~1300 m)  yaklaşık olarak 10 hektar büyüklüğündedir.  1960-65’lere kadar çevre köyler tarafından (Topçalı, Rahmacılar, Yaylaüstü ve Saygılı gibi) hayvancılık faaliyetleri için kullanılan saha günümüzde  mesire  alanı  olarak  kullanılmaktadır.  Alanda özel girişimciler tarafından işletilen bir tesis bulunmaktadır. Tesiste 10 adet bungalov ve bir adet restoran yıl boyunca hizmet vermekte, ayrıca çadır ve karavanlar  için  ayrılmış  özel kamping bölümleri bulunmaktadır.  Sözü  edilen  mesire  ve kamp alanları zengin bir orman örtüsü ile çevrilidir. 1000-1779 metrelik yükselti kuşağında 35 adet  odunsu  takson  belirlenmiş olup, bunlardan 22’si ağaç, 13’ü  çalı  türüdür.  Başkonuş Dağı’nda  geniş  alanlar  kaplayan ve meşcere kuran ağaç türleri; Anadolu karaçamı (Pinus nigra), Kızılçam (Pinus brutia), Lübnan  sediri (Cedrus  libani), Toros köknarı (Abies cilicica) ve Saçlı meşe (Quercus cerris) olarak karşımıza çıkmaktadır. Ayrıca serpili olarak bulunan ağaç türleri; Kokulu ardıç (Juniperus foetidissima), Boylu ardıç (Juni-perus excelsa), Andız (Arceuthos drupacea),  Adi  porsuk (Taxus baccata), Titrek kavak (Populus tremula),  Doğu  gürgeni (Carpinus  orientalis),  Doğu  kayını (Fagus orientalis), Mazı meşesi (Quercus infectoria) ve Lübnan meşesi (Quercus  libani),   Kermes meşesi (Quercus coccifera), Tesbih çalısı (Styrax officinalis), Sandal  (Arbutus  unedo),  Kuşburnu (Rosa canina), Taş şimşiri (Acer monspessulanum subsp. oksalianum),  Kayacık  (Ostrya carpinifolia), Adi kızılağaç (Alnus  glutinosa  subsp.  glutinosa) Menengiç  (Pistacia  terebinthus subsp. palaestina), Duman ağacı (Cotinus coggyria) olarak sıralanabilir. Ayrıca step formasyonu oldukça zengin olan sahada 13 Geven  türü  belirlenmiş  olup bunlardan 8 tanesi endemiktir (%61). Bu oran Türkiye ortala-masının (%47) oldukça üzerindedir.Özellikle kış aylarında Sedir halk  dilinde  Kamalak  ve Köknar halk  dilinde  Mezdeği ormanlarının kar ile buluşması, eşsiz doğa manzaralarını ortaya çıkarır ve bu nedenle kış aylarında doğa fotoğrafçılarının en popüler uğrak yeri haline gelir. Ayrıca  1987  yılında  faaliyete geçen  Geyik  Üretme  İstasyonunda yetiştirilen Kızıl geyiklerin (Cervus  elaphus) doğaya salınmasıyla  alanın  çekiciliği daha da arttırılmıştır. Havaların ısınmaya başladığı nisan-mayıs aylarından eylül ayının sonlarına kadar ise nüfusu 600.000’i aşan  Kahramanmaraş  şehri, çevre ilçeler ve hatta çevre illerden gelen ziyaretçilerin akınına uğrar. Zira bu aylarda günde 200-250  araç  ve  binden  fazla ziyaretçi alana giriş yapar. Bu durum alanın peyzaj değeri ve ulaşım kolaylığı gibi faktörlerin yanında şehir merkezinden 800-900 metre yüksekte olması ve  dolayısıyla  serin  ve  temiz havası ile de doğrudan ilişkilidir. Nitekim en sıcak ay olan ağustos ayında maksimum ortalama sıcaklık değerleri Kahramanmaraş’ta  35,9  °C  iken Andırın’da 28,5 °C’dir. Sersemtarla mevkii (~1400 m)  ise Yediardıç mesire alanına yaklaşık olarak 3 km uzaklıkta ve 100 m daha  yüksektedir.  Alana  araç ile ulaşım imkânı sunan stabilize yol aynı zamanda ziyaretçiler tarafından trekking (doğa yürüyüşü) faaliyeti için de kul-lanılmaktadır.  Bu  saha  çevre köyler  tarafından  hayvanların otlatılması ve otların biçilerek hayvan yemi elde edilmesi için halen kullanılmaktadır. Alanda hizmet veren herhangi bir tesis veya piknik yapılması için gerekli donanım bulunmamasına karşın günübirlik gelen ziyaretçilerin bir kısmı daha tenha ve daha  doğal  bir  peyzaja  sahip olması  nedeniyle  rekreasyon faaliyetini  Sersem  Yaylası’nda (Sersemtarla)  gerçekleştirmeyi tercih etmektedirler. Bunun yanında arazi araçlarıyla macera yaşamak  isteyen  offroad  meraklılarının da önemli bir uğrak yeri durumundadır. Başkonuş Yaylası rekreasyon amaçlı yaylacılık  faaliyetleri  için  son derece uygun özellikler ihtiva etmesinin  yanında  barındırdığı biyolojik çeşitlilik nedeniyle ekolojik açıdan da büyük öneme sahiptir. Yapılan son floristik araştırmalara göre Başkonuş Dağı’nda 565 bitki türü belirlenmiş olup bu türlerden 70 tanesi endemiktir.  Bu  çalışmalarda elde edilen bulgular Yediardıç ve  Sersem  yaylalarının  nadir, endemik ve tehdit altında olan bitki türlerini içermesi, floristik çeşitliliğinin  yoğun  olması  ve tehdit altındaki habitatları barındırması  nedeniyle  “Mutlak Koruma Alanı” olarak korunması gerektiğini işaret etmektedir. Zira bu sahalar Başkonuş Dağı içerisinde tür çeşitliliğinin en fazla olduğu alanlardır. Bu türlerin  14’ü  endemik  6’sı  da nadir  türlerdir. Ancak  Başkonuş Yaylası henüz yasal bir statü ile korunmamaktadır.Hem Kahramanmaraş, hem de ülkemiz için böylesine değerli  bir  doğal  kaynağın  bu denli yoğun ve kontrolsüz kullanımı devam ederse Başkonuş Yaylasını gelecek nesillere sağlıklı  bir  şekilde  aktarabilmek mümkün olmayacaktır.

Kaynak : Kahramanmaraş ansiklopedisi