“Ulu Bahçe” anlamına gelen “Bağdın-ı Kebir”, Osmanlı Devleti döneminde Maraş Sancağı’na bağlı pazarcık Nahiyesi’nin merkezi konumundaki bir yerleşim yeridir.
1526 tarihli tahrir defterinde, toplam geliri 5804 akçe olarak kaydedilen Bağdın-ı Kebir’de 45 hane, 13 bekâr erkek (Mücerred) ve 1 kethüda (devlet görevlisi, kâhya) bulunmaktaydı. Köy, Yörük cemaatlerinin yönetimindeydi.
1563 tarihli tahrir defterinde ise toplam geliri 6.235 kuruş olarak belirtilen köyde, hane sayısı bilinmemekle birlikte 134 kişinin (nefer) yaşadığı kaydedilmiştir. Bu dönemde köyün yönetimi Ovacılu cemaatinin elindeydi. Aşağıda, 1563 tarihli Maraş tahrir defterine göre Bağdın-ı Kebir’den alınan vergi türleri ve miktarları tablo halinde sunulmuştur.
