Âşık Mahfuzî, asıl adıyla Durdu Mehmet Yoksul, Kahramanmaraş’ın Alemli (Sakarya) Mahallesi’nde dünyaya geldi. Babası marangoz Mustafa Efendi, annesi ise Fatma Hatun’dur. Aile, Zenginzadeler olarak bilinse de, amcalarının mal varlığını tüketmesi nedeniyle “Yoksul” soyadını aldı. Küçük yaşlarda Seydihan hocadan Kur’an-ı Kerim dersi alan Mahfuzî, okula gidip diploma alamadı. Ailesine ekonomik katkı sağlamak için kunduracı çıraklığı yaptı, tarlalarda çalıştı ve kilim ustalığında ustalaştı.
Okuma yazmayı kendi kendine öğrenen Mahfuzî, 15-16 yaşlarında gördüğü bir rüya ile âşıklık yoluna girdi. Bu yeteneğin Hak tarafından verildiğine inanıyordu. 1942’de askere giden şair, dört yıl askerlik yaptıktan sonra evlendirildi. Ülkenin içinde bulunduğu koşullara uygun olarak siyasi şiirler yazdı. İlk şiirleri “Demokrasiye Hizmet” gazetesinde yayımlandı.
Bir süre Kahramanmaraş Belediyesi’nde çalıştı ancak belediye başkanının sipariş ettiği bir şiiri yazmayı reddettiği için görevinden ayrılmak zorunda kaldı. 1953’te Orman Muhafaza Memurluğuna atandı. 1960 ihtilali sonrası yeniden görevden uzaklaştırıldı, fakat dönemin Valisi Akbay’ın desteğiyle tekrar belediyede işe başladı. Gece bekçiliği, Buğday Pazarı kontrol ve tahakkuk memurluğu görevlerinde bulundu. 1978’de emekliye ayrıldı.
Mahfuzî, siyasi şiirlerinin yanı sıra aşk temalı eserleriyle de dikkat çekti. Şiirlerinin sayısını belirlemek mümkün değildir; bazen aynı gün içinde 4-5 şiir yazdığı bilinmektedir. Çoğunluğu 11’li hece ölçüsüyle yazdığı şiirlerinde zaman zaman 8’li kalıba da yer verdi. Şiirleri “Demokrasiye Hizmet”, “Aksu” ve “Maraş’ın Sesi” gazetelerinde yayımlandı.
2008 yılında Yaşar Alparslan ve Serdar Yakar, şairin şiirlerinden bir bölümünü “Âşık Durdu Mehmet Yoksul (Âşık Mahfuzî) Hayatı ve Şiirleri” adlı kitapta topladı. Emeklilik döneminde sağlık sorunlarıyla mücadele eden Mahfuzî, 22 Kasım 2012’de vefat etti. Cenazesi Şeyhadil Mezarlığı’na defnedildi.
