Caminin bulunduğu mahallenin Osmanlı dönemindeki adı “Cığcığı” olduğundan, cami bazı belgelerde “Cığcığı Camii” olarak da geçer. Ayrıca yakınındaki tahıl pazarı nedeniyle “Arasa Camii” olarak da anılmış ve günümüzde en yaygın isim olarak bu kullanılmaktadır.
Kuzey cephedeki kitabelere göre, Timur Paşa’nın yaptırdığı yapı harabe hâle gelmiş ve II. Abdülhamid Han döneminde Maraş Mutasarrıfı Muhammed Arifî Paşa’nın desteğiyle, hayırseverlerin yardımıyla 1898 yılında yeniden inşa edilmiştir. 1970’li yıllarda yeniden harabe duruma gelen cami, 1980’de yıkılmadan önce Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından rölöve planları hazırlanmış ve 1985 yılında bugünkü betonarme yapı tamamlanmıştır.
Minare, cami kapısından 4 metre uzaklıktaki kuzey cephede, İmam Hacı İsmail tarafından 1707 yılında kesme taştan tek şerefeli olarak inşa edilmiştir. Cami dış ölçüleri 11.60 x 15.95 metre olup ahşap tavanlı bir yapı olarak tasarlanmıştır. Kuzey cephe duvarı, mihrap ve minare sarımtırak ince yonu taş ile yapılırken, diğer duvarlarda kaba yonu ve moloz taş kullanılmıştır. İç mekân, kuzeydeki basık kemerli kapıdan girilerek ulaşılır ve 10.80 x 13.85 metre boyutlarındaki harim, ahşap tavanla örtülüdür. Tavanın ortasında 4.15 metre çapında ahşap kubbe ve kırma kiremit çatı bulunmaktadır.
Bugünkü betonarme yapı, içten yaklaşık 12 x 13 metre ölçülerinde harim, kuzeyinde altı kubbeli son cemaat yeri ve kuzeybatı köşesinde iki şerefeli minare ile tamamlanmıştır. Minarenin gövdesi palmet ve dilimli yüzeysel kemer motifleriyle süslenmiş, şerefe altı sade tutulmuştur.
Caminin vakfiye belgeleri günümüze ulaşmasa da arşiv kayıtlarına göre, yapının giderleri Timur Paşa tarafından kurulan vakıf aracılığıyla karşılanmıştır. Zaman içinde çeşitli arşiv belgelerinde, caminin abdesthane ve gelir kaynaklarına dair bilgiler yer almaktadır. Bu belgeler, Arasa Camii’nin hem tarihî hem de mimari açıdan Kahramanmaraş kültüründe önemli bir yer tuttuğunu göstermektedir.
