Maraş’ta konargöçer yaşam süren Alcı Aşireti, tarihî süreçte sadece Maraş ile sınırlı kalmayarak Antep, Kilis, Halep, Hama, Humus, Şam, Rakka, Kıbrıs, Karaman, Yozgat, Edirne, Sivas, Bursa ve Kocaeli’ye kadar yayıldı. XVI. yüzyılda Maraş’taki Alcı oymaklarının 412 hane ve 71 mücerred vergi nüfusuna sahip olduğu kaydediliyor.
Aşiretin bazı hanelerinin kışlak ve yaylakları Pazarcık’ta Derbent Ağzı ve Kara Hayıt’ta Yağma köyleriydi. Tomalı Hacılı oymağı ise daha erken dönemlerde Hısn-ı Mansur’da Çekçek ve Badıkçı köylerine yerleşmişti.
XVI. yüzyılın sonlarına doğru yapılan tahrirlere göre, Dulkadirli Türkmenleri arasında Alcı Taifesi ayrı bir birim olarak kayda geçmemiştir. Bunun nedeni, Alcı Aşireti’ne bağlı oymağın bu dönemde Kozak Hacılı Aşireti cemaatleri olarak kaydedilmesidir. 1580 tarihli kayıtlarda Alcı Aşireti; Hasırcı, Yeğenli, Bayram Hocalı, Yüğrüklü, Kumarlı ve Keçili oymağı ile birlikte Kozak Hacılı Aşireti’ne bağlı cemaatler olarak yer almıştır.
XVI. yüzyılın sonlarına doğru Alcı Aşireti’nin büyük bir kısmı Üzeyir Sancağı’nda Antakya ile Akdeniz sahilleri arasında kışlarken, bir kısmı ise Antep havalisinde yaşamıştır. Aşiret, çoğunlukla Maraş Sancağı’ndaki yaylalara çıkmaktaydı. Hasırcı Cemaati Kayseri Sancağı’ndaki yaylalara giderken, Koyunlu Oymağı ise Sivas taraflarında yaylaktaydı.
Konargöçer Türkmen Yörükânı olarak anılan Alcı Cemaati, Kılıçlı Aşireti’nin bir kolu olarak Maraş’a bağlı Ahsendere mahallesinde iskân edilmişti.
