AKÇADAĞIN ZİYARETİ NEREDEDİR?

Mezarın  yakınında yerden yüksekliği yaklaşık 15 m. olan mağaranın ise “Kırkların/iyi kimselerin Mağarası” olduğu  inancı  yaygındır.  İna-nışa göre Kırklar bu mağarada toplanarak,  bir  kısım  gidişata müdahale etmektedir. Nitekim kahramanmaraş ve Gaziantep savunmaları  ve  1974  Kıbrıs Barış  Harekâtı’nda  ziyaretten Fransız  ve  Ermenilerin  üzerlerine  günlerce  top  mermisi yağmış, bu durum köyden pek çok kişi tarafından görülmüştür. İnanıldığına göre buradan atılan bir top mermisinin Fransızların  cephaneliğine  isabet etmesi neticesinde savaş Türklerin lehine dönmüş, Fransızlar bölgeden  çekilmek  zorunda kalmıştır. Ziyaret yerinin birkaç yüz metre  aşağısında  bir  kayanın dibinden çıkan su ise yöre halkı tarafından şifa kaynağı olarak kabul edilmektedir. Dağın zirvesine  yakın  bir  yerden  kaynayan  su  bütün  yıl  boyunca artıp  eksilmemekte  hep  aynı seviyede  kalmaktadır.  Kartalların yıkanıp ondan su içmesinden  dolayı  “Kartal  Pınarı” da denilmektedir. Şifalı sudan içenlerin  hastalıklarının  iyileşeceğine  inanılmaktadır.  Su; egzama  hastaları,  vücudunda yara, çıban ve kızarıklık olanlar tarafından ziyaret edilmektedir. Ayrıca (elleri ve ayakları büzüşmüş) yürüyemeyenlerin, kemik  erimesi  olanların  ziyarette bir gün yatmaları, sudan içip  çamurundan  da  vücutlarına sürmeleriyle iyileşecekleri düşünülmektedir.  Ziyaretçile-rin ziyaretlerinin kabul olması için ziyarete giden patika yol üzerinden en az yedi taş alıp bu  inanış  neticesinde  oluşturulmuş çakıl yığınlarının üze-rine bırakılması gerektiği, bunu yapmayanın  ziyaretinin  kabul olmayacağına  inanılmaktadır. Ziyaretçiler, buradan ayrılmadan  önce  taşa  dönüşmüş  koyunların  olduğu  alana  şeker veya herhangi bir yiyecek bırakırlar. Yörede, mağaranın 300 m.  doğusundaki  koyun  sürüsünü andıran söz konusu taşların bir zamanlar koyun sürüsü olduğuna, çobanın Kırklara karışmasıyla  birlikte  koyunların da taşa dönüştüğüne inanılır.  Yiyeceklerin  çocuk  ve  fakirlerin hakkı olduğu ve bu iki grup dışındakilerin yemesinin doğru  olmayacağı  düşünülür. Anlatıldığına göre Bahçelievler Mahallesi’nden iki kişi buradaki yiyecekleri toplamış ve köye doğru  yola  çıkmışlar.  Daha 10 m. dahi gidemeden her tarafı toz bulutları kaplamış ve yollarını  bulamamışlar.  Bu durumun  kendileriyle  alakalı olduğunu  anlayan  kişiler  aldıkları yiyecekleri tekrar yerine bıraktıklarında toz bulutlarının kendiliğinden dağıldığını görmüşler

Kaynak : Kahramanmaraş ansiklopedisi