Maraş Dondurması Milattan Önce de var mıydı

Kahramanmaraş’ta bulunan ve Adana Arkeoloji Müzesi’nde sergilenen Şarap Tüccarı ile Karısı’nın mezar stelinde figürlerden birinin elinde tuttuğu nesne Maraş Dondurması mı?

Kahramanmaraş’ın kültür ve sanat alanında yaptığı çalışmalarla sık sık gündeme gelen Konya Kahramanmaraşlılar Kültür ve Dayanışma Derneği Başkanı Cem Karakız, Kahramanmaraş’ın mutfak kültürü ve bu kültürün pazarlanması üzerine bir yazı kaleme alarak sosyal medya hesabından paylaştı.

Karakız, “Bir şarap tüccarı ile karısının mezar steli” başlıklı yazısında; söz konusu mezar stelinde, tüccarın elinde üzüm salkımı bulundurduğunu karısının elinde bulunan nesnenin ise kadehten ziyade külah üzerinde dondurma algısının daha fazla ağır bastığını belirtti.

Sosyal medya hesabında tarihi mezar steline ait bir görseli de paylaşan Karakız, stel için; “Görülen insan tasvirlerinin ellerinde tuttuklarına dikkat edelim. Birinde üzüm salkımı diğerinde kadeh temsili şekillendirilmiş. Ama kadehten ziyade külah üzerinde dondurma algısı daha fazla ağır basıyor. Bazen gerçek tarihi efsanelerle bezemek lazım. Dondurmamız Milattan öncede vardı diyerek eğlenceli bir hale getirsek nasıl olurdu” ifadelerine yer verdi.

İşte Konya Kahramanmaraşlılar Kültür ve Dayanışma Derneği Başkanı Cem Karakız’ın sosyal medya hesabında paylaştığı o yazı:

Bir Şarap Tüccarı ile Karısının Mezar Steli

Geç Hitit tarzındaki bazalt stel M.Ö. 875-800 yıları arasına tarihlenmektedir. Kahramanmaraş'ın Yörükselim mahallesinde bulunmuş ve Adana Müzesine nakledilmiştir. Yaklaşık 1 metre yüksekliğinde ve 56 cm genişliğindeki stel, Arami etkisi gösterir. Kocanın elinde tuttuğu üzüm salkımı bölgedeki diğer mezar stellerinde olduğu gibi muhtemelen bu kişinin mesleğini simgelemektedir. Stel Adana Arkeoloji Müzesi’nde sergilenmektedir.

Bu eser bilgisinden sonra, görülen insan tasvirlerinin ellerinde tuttuklarına dikkat edelim. Birinde üzüm salkımı diğerinde kadeh temsili şekillendirilmiş. Ama kadehten ziyade külah üzerinde dondurma algısı daha fazla ağır basıyor. Bazen gerçek tarihi efsanelerle bezemek lazım. Dondurmamız Milattan öncede vardı diyerek eğlenceli bir hale getirsek nasıl olurdu?

Buna benzer bir steli, bir pastanenin duvarına rölyef olarak yapmıştık ve çok ilgi çekmişti. Tabi ki iş mutfak kültürü olunca içini doldurmak daha kolay ve keyifli bir hal alıyor. Kolay deyince yanlış anlaşılmasın. Bilen için kolay, bilmeyenin elinde Çingene çadırına döner ve kara mizah halini alır. Mutfak kültürü “Cahil Şaklabanların” eline düşerse, sosyal medyadaki mizah sayfalarında “Mimbar Yiyen Dayı” gibi şehri kötü tanıtan bir hâl alır. Ne adabı muaşeret, ne de İslam kültürüne yakışmayacak şekilde, üzerinde atlet, ağzını şapırdatarak mağara insanı gibi acayip sesler çıkararak mutfak kültürü tanıtılmaz. Şehrim adına çok utandım, hiç de sahip çıkmadım.

Demem o ki, mutfak ve gıda pazarlamasında kullanılacak en etkili argümanlar elimizde mevcut. Hatta Dünya'daki emsallerimizden 4-5 adım öndeyiz. Tek elden sistematik bir strateji ile muhteşem atılımlar yapılabilir. Bunun için geniş katılımla, şehrimizi temsil edecek yıldız ve öncü firmalar, restoranlar ve ustaların bir araya getirilip, pazarlama ve tanıtım eğitimleri verilmesi gerekiyor. Çok iyi lahmacun yapan sadece çok iyi lahmacun yapmalıdır. Tanıtım ve pazarlaması ise bu işin duayenlerine bırakılmalıdır.

Nusret, dünya çapında üne nasıl kavuştu diye soracak olursanız: Ferit Şahenk ile ortaklığı sonrası, sadece reklam ve pazarlamaya 2 milyon dolar yatırım yaptılar. Tuzu serpme hareketinden tutun, etlere masaj yapmasına kadar hepsi belirli bir plan, program ve stratejinin bir parçasıydı. Bir tuz serpme hareketi belki 2 milyon doların karşılığıydı. Ürün emsalleri ile yakın kalitede olsa da, ürünü satan şey içini doldurduğunuz fikirdir ve fikir üründen daha değerlidir.

Haa, biz Antep'le yarışacağız, Urfa ile kapışacağız, Dünya ile işimiz yok deniliyorsa söylediklerimin hepsini unutun, Mimbar yiyen dayılar işinizi görür.